Богомил Ѓузел
поет, прозаист, драмски писател и преведувач.
Роден во 1939. Работел
како драматург во Драмскиот театар во Скопје. Директор на СВП.
Ги објавил
збирките поезија: „Медовина“, 1962; „Алхемиска ружа“, 1962; „Мироносници“, 1965,
„Бунар
во времето“, 1972; „Тркало на годината“, 1977; „Стварноста е сè“, 1980; „Опсада“, 1981;
„Празен простор“, 1982; „Мрак и млеко“, 1986; „Рушејќи го ѕидот“, 1989;
„Одбрана
поезија (избор)“ 1991; „Она“, 2000. Раскази: „Легенди“,
1984. Драми: „Мито-стории“, 1982. Патепис: „Куќа цел свет“, 1974. Есеи: „Историјата како маштеа“, 1971.
Застапен е во сите антологии на современата македонска поезија. Составувач
(коавтор) е на Антологијата на современата американска поезија, 1977 и 1999.
Награди:
„Браќа Миладиновци“, „Глигор Прличев“ и „Алекса Шантиќ“.
¤ Богомил Ѓузел: Пустиник и дивјак
